Η υποβάθμιση των περιαστικών περιοχών αποτελεί ένα χρόνιο πρόβλημα της ελληνικής τοπικής αυτοδιοίκησης, που εντάθηκε με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» (Ν. 3852/2010) και τη συνένωση δήμων. Οι περιφερειακές δημοτικές ενότητες συχνά αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε βασικές υποδομές όπως δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευσης, οδοποιία και πεζοδρόμια, καθώς οι επενδύσεις τείνουν να συγκεντρώνονται στα αστικά κέντρα. Το φαινόμενο αυτό δημιουργεί ανισότητες στην ποιότητα ζωής των κατοίκων και επηρεάζει την οικονομική και κοινωνική συνοχή των δήμων.
Στον Δήμο Χανίων, που περιλαμβάνει εκτός από την πόλη των Χανίων και τις δημοτικές ενότητες Ακρωτηρίου, Ελευθερίου Βενιζέλου, Κεραμειών, Νέας Κυδωνίας, Σούδας και Θερίσου, το ζήτημα της ισόρροπης ανάπτυξης παραμένει επίκαιρο. Οι περιαστικές κοινότητες φιλοξενούν σημαντικό μέρος του πληθυσμού αλλά συχνά υστερούν σε υποδομές σε σχέση με το κέντρο της πόλης. Η αντιμετώπιση αυτών των ανισοτήτων απαιτεί στοχευμένο προγραμματισμό, αξιοποίηση ευρωπαϊκών πόρων και ισόρροπη κατανομή του δημοτικού προϋπολογισμού, ώστε να εξασφαλιστεί η βελτίωση της ποιότητας ζωής σε όλες τις περιοχές του δήμου.
